bezdroże


bezdroże
bezdroże {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, lm D. bezdrożeży, zwykle w lm {{/stl_8}}{{stl_7}}'obszar, na którym brak dróg; wertepy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wyprawa ruszyła przez bezdroża pustyni.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}sprowadzić [zwieść] {{/stl_10}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}na manowce [na bezdroża]; zejść na manowce [na bezdroża] {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezdroże — Sprowadzić kogoś na bezdroża zob. sprowadzić 1. Zejść, schodzić na bezdroża zob. zejść 1 …   Słownik frazeologiczny

  • bezdroże — n I; lm D. bezdrożeży zwykle w lm, książk. «teren bez wytkniętej drogi, trudny do przebycia; manowce, wertepy» Leśne, stepowe bezdroża. Błądzić po bezdrożach. Iść bezdrożem, bezdrożami. ◊ Zejść a. sprowadzić kogoś na bezdroża «stać się… …   Słownik języka polskiego

  • wertep — m IV, D. u, Ms. werteppie; lm M. y zwykle w lm «teren trudny do przebycia, droga zła, wyboista, mało uczęszczana (dawniej także: droga biegnąca nad przepaścią lub droga kręta); bezdroże» Bezludne, leśne wertepy. Błądzić (pot. tłuc się) po… …   Słownik języka polskiego